Przyzwyczailam sie juz o zycia tutaj, dni mijaja normalnie, jak zwykle, jak w domu. Nie moge sie nadziwic, ze jest grudzien - to, co widac za oknem sprawia wrazenie, ze czas sie tu zatrzymal w sierpniu.
Z Tamara, Kelu i naszym Madagaskarskim Krolem Julianem ;) ktory ostatnio gotowal swoja lokalna potrawe, ktora to z kolei okazala sie byc po prostu salatka :) Dodalismy wiec chlebek i parowki :)
Tak wyglada poranek z tylu domu - pranie sie suszy a sniadanie palaszuje :)
W muzulmanskim kraju przygotowania do Swiat wygladaja dziwnie - tuz po obchodach Nowego, 1432 Roku w sklepach pojawily sie Mikolaje i renifery. Slychac koledy ("I'm dreaming of a white Christmas" w srodku nigdy nie konczacego sie lata!!) jest wiec dosc zabawnie :) Tutaj nie przygotowuje sie Wigilii ani nie kladzie prezentow po choinke - w tym roku z okazji obecnosci bule w domu te zwyczaje odrobine sie zmienia :)
A na co dzien... to co zwykle :) Zajecia, spotkania z innymi jasnoskorymi, specerowanie po miescie, wyprawy weekendowe blizsze lub dalsze. Razem z domowym kolega Jito odwiedzilismy Jakarte i Muzeum Narodowe - bardzo chcialam zobaczyc czaszke Homo erectus - w koncu czlowieka z Jawy.
Ostatni weekend zas razem z Wiktorem spedzilismy w Puncaku, miejscowosci godzinke drogi od Bogoru na narodowym spotkaniu silatowcow. Bylo zimno (Puncak lezy wlasciwie w gorach, a samo slowo oznacza szczyt, wierzcholek), treningowo-pracowicie i niezwykle milo. Silatowy osrodek naszej szkoly Bangau Putih w tej miejscowosci jest przepiekny.
Z kolega Lluisem z Hiszpanii, ktory przyjechal tu na 2 miesiace trenowac
Obiadek z widokiem na "drzewa" bambusowe
Pole bitwy czyli miejsce gdzie trenowalismy. Padalo codziennie, na nas czasem tez :)
A wieczorem dyskusja i film tematyczny
Rzut oka na Bogor
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz